Over ons

 

Onze gemeente is gevestigd in Breda. Wij hebben ca. 140 leden: doopleden, gastleden en belijdende leden. Onze gemeente wordt bestuurd door de kerkenraad. De kerkenraad bestaat momenteel uit 2 ouderlingen en 3 diakenen. De leden van de kerkenraad worden door de gemeente gekozen voor een periode van 4 jaar.

Onze gemeente heeft geen eigen predikant. Ds. Ester uit ’s Gravenmoer is onze consulent. Omdat wij een kleine gemeente zijn in een grote stad, werken we geregeld samen met andere kerken in en rond Breda. De Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt hebben we erkend als zusterkerk en daar werken we nauw mee samen, o.a. door gezamenlijke middagdiensten te beleggen.

 

 

Wij erkennen dat de Bijbel het Woord van God is, door de Heilige Geest geïnspireerd. Door de Bijbel spreekt God tot de mensen. Wij belijden Jezus Christus, de Zoon van God, als enige Redder en we spreken het de Bijbel na dat mensen uit genade, door het geloof alleen behouden zullen worden. En wij geloven dat de Heilige Geest ons leven vernieuwen kan tot een leven naar Gods bedoeling.

De Christelijke Gereformeerde Kerken in Nederland, waartoe de Mattheüskerk behoort, kennen een aantal ‘belijdenisgeschriften’. Deze geschriften zijn gebaseerd op de Bijbel, het Woord van God. Ze zijn vaak opgesteld in een tijd waarin van een bepaalde dwaalleer sprake was.

De visie van onze gemeente is als volgt geformuleerd:
De CGK Breda wil een gemeente zijn waarbij de Bijbel centraal staat en die op basis van de reformatorische belijdenis missionaire activiteiten wil ontplooien waarbij recht wordt gedaan aan alle geledingen binnen de huidige gemeente en die elkaar tot geloofsbeleving en geloofsverdieping wil opwekken dan wel stimuleren.

 

 

In het jaar 1939, de tijd van de mobilisatie in verband met de Tweede Wereldoorlog, begonnen de broeders A. Fioole en C. Rijlaarsdam, met het organiseren van evangelisatiediensten in Breda. Dit was het gevolg van het feit dat diverse Bredase mensen het in de Gereformeerde Kerk niet zo goed meer konden vinden. De diensten werden gehouden in de huiskamer van het pand Willem van Oranjelaan 20.

Veel militairen, die in verband met de dreigende oorlog in Bredase kazernes waren gelegerd, vonden hier een tweede thuis, ook voor hun geestelijk leven. De in die tijd bekende predikanten zoals Ds. Du Marchie, ds. Smits, prof. Wisse en nog vele anderen, werden voor spreekbeurten uitgenodigd.

Men mocht zich in een gestage groei verheugen en de woonkamer werd te klein. Het pand “Ons Huis” aan de Waterstraat 11 werd vervolgens gehuurd. Hier werd vele jaren elke zondag tweemaal gekerkt en ook doordeweeks werden diensten gehouden. Op 23 januari 1946 werd de institutiëring van deze gemeente tot de Christelijke Gereformeerde Kerk een feit.

Begin vijftiger jaren bezochten zondags wel veertig tot vijftig militairen deze kerk. Als er een nieuwe lichting was opgeroepen, werden zij vaak naar de kerk afgemarcheerd en was voor de kerk een stuk exercitie te aanschouwen. Toen na verloop van tijd overgegaan werd tot verkoop van het gebouw “Ons Huis”, werd enige jaren onderdak gevonden op de zolder van de toen Gereformeerde Kerk aan de Zandberglaan 31. Door de huur van deze kerkzaal kon men weer enige jaren vooruit.

Er werd inmiddels een bouwfonds opgericht en een verkoopdag gehouden, die goed aansloeg. Een gestage groei van het saldo bleef niet uit. Bij het zoeken naar een eigen gebouw kwam Hortensiastraat 4 in beeld. Na een grondige renovatie en verbouwing werd dit kerkgebouw in 1972 in gebruik genomen.

De naam van deze kerk was Eben-Haëzer. Tot augustus 2000 is van dit gebouw gebruik gemaakt. Het huidige kerkgebouw is in 1999 door het bisdom Breda buiten dienst gesteld en door CGK Breda aangekocht. De naam “Mattheüskerk” werd op 6 april 2001 bij de officiële opening aan de kerk gegeven. Vanaf dat moment heeft Breda 4 kerken met een Evangelistennaam: Mattheüskerk, Marcuskerk, Lucaskerk en Johanneskerk.
In al die jaren zijn heel wat predikanten in Breda voorgegaan, maar ook vele ouderlingen en diakenen. Ook diende ds. P.J. Kok de gemeente enkele jaren als emeritus-predikant. Ds. L.B.C. Boot. was in de periode 26 februari 1998 tot 1 januari 2002 full time predikant.

Recente ontwikkelingen
Toen we eenmaal in de nieuwe kerk onze diensten belegden, dachten enkele leden aan missionaire mogelijkheden. Een verlangen ging leven en werd besproken met het oog op de toekomst. De buurt werd verkend door een enquête. In 2005 bood br. Bram Dingemanse de cursus getuigende gemeente. Eind 2006 konden we eensgezind besluiten om missionaire gemeente te worden. Een missionair plan kreeg ieders goedkeuring. Ook kon onze missionair werker Joost Slagboom benoemd worden.

Tafel van een
Van 2007 tot 2011 zijn allerlei activiteiten opgezet voor de wijk en groeiden contacten. In de kerkdiensten kwam af en toe een gast. We telden met de tafel van één. Fijn dat we in die jaren een vaste kern van gemeenteleden hadden die trouw waren in het bijwonen van de diensten. Fijn ook dat er (financiële) ondersteuning was (en is!) van classis, kerkverband en diverse stichtingen. Dit geeft ook een sterk gevoel van samen.
In die jaren leerden we gastvrije gemeente worden. Er moest zoveel met onszelf gebeuren alvorens gasten zich welkom onder ons konden voelen. Eerst moesten wij innerlijk veranderen en daarbij hielden we elkaar vast. Onze harten werden afgestemd op toetreders zonder kerkelijke achtergrond en mensen uit andere culturen. We zagen dat ons kerkgebouw omgebouwd moest worden tot een ruimte die naast een multifunctionele kerkzaal mogelijkheden van ontmoeting biedt. Eind 2011 was dat klaar.

Samen groeien
Vanaf 2012 werden alle morgendiensten voluit missionair. Daarmee bedoelen we een voor iedereen toegankelijke kerkdienst met een eigentijdse vertolking van het evangelie. Dat vroeg een proces om de liturgie en preek hierop af te stemmen. Daarin was oog en oor voor zowel toetreders als voor de bestaande gemeenteleden. Het met elkaar in gesprek gaan was belangrijk. We lieten elkaar niet los. Er groeide vertrouwen tussen nieuwkomers met vaak frisse ideeën en mensen die meer gehecht zijn aan kerkelijke tradities. De uitkomst was bemoedigend.

Wekelijks luisteren we in de morgendienst naar een eenvoudige preek met diepgang in een dienst waarin gasten zich welkom weten. We zingen Bijbels verantwoorde eigentijdse liederen uit de bundel Op Toonhoogte (HGJB). Er zijn vier predikanten die beurtelings voorgaan. Na afloop is er een uitgebreid ontmoetingsmoment. We drinken dan koffie, samen met de gasten die daarbij merken hoe welkom ze zijn. Op deze manier van gemeente zijn kwamen afgelopen jaren tientallen mensen af. Uit alle delen van de wereld. Ons ledental nam behoorlijk toe. Er kwamen ook jongeren en jonge gezinnen bij. Dat maakt ons ootmoedig dankbaar. Sommigen kwamen binnen met grote afstand tot het christelijk geloof. Ze groeiden naar een oprechte keuze voor God. En nog steeds zien we regelmatig gasten.

Onze middagdiensten samen met de Gkv-zustergemeente zijn nog altijd leerdiensten. Dan wordt meestal een bepaald geloofsthema of een actueel onderwerp vanuit de Bijbel of een belijdenisgeschrift uitgediept.